Monthly Archives: April 2014

Paars was schaars

BoekenkastNa drie maanden in de USA met gehuurde meubelen, stonden er een container en vijf potige mannen voor de deur. Ze vulden ons huis razendsnel met 352 ‘items’. Wanneer hadden we dit allemaal verzameld, vroeg ik me af terwijl ik paniekerig dozen opende en ook weer dichtvouwde omdat er niet inzat wat ik zocht. Wat ik zocht was ik overigens ook al lang weer vergeten.

Dus wat deed ik? Ik zette alle boeken in de kast in de woonkamer op kleur! Het was een klus in de categorie ‘in het geheel geen haast, ook niet een beetje’ en bovendien stoorde ik man J. die de situatie op zijn manier onder controle probeerde te krijgen door dozen af te tekenen en tegelijkertijd een online cursus te volgen. Ik vond dat oneerlijk en zei bijvoorbeeld dat ik ook een online cursus wilde doen, terwijl dat natuurlijk niet eens aan de orde was, maar het ging om het idee.

Man J. sjouwde in de tussentijd de boekendozen – die in de kelder stonden onder de noemer ‘niet urgent’ – weer naar boven en ik zette onder andere een boek over golf in de kast. Het boek was paars en paars was schaars.

Af en toe vroegen de verhuizers of ik het nog overzag. Dan piepte ik ja, waarop zij zeiden dat ik me geen zorgen moest maken omdat de dames van de uitpak de volgende dag zouden komen. Ik zei niet dat ik dat heel denigrerend vond klinken, want ik denk (inmiddels) ook dat vrouwen beter kunnen uitpakken. Bovendien zag ik voor me hoe de uitpaksters alle kasten in één dag zouden organiseren.

De volgende dag waren ze daar, de uitpaksters. Nou ja, ‘sters’, het waren twee mannen en één vrouw. Daar ging dus al iets mis. Ze hadden de opdracht alles op een horizontaal oppervlak te zetten. Dat leek me wel een puik plan. Horizontaal was overal behalve ín kastjes, want dingen in kastjes zetten, dat mochten ze niet.

En zo startten we iets dat onderdeel van een quiz had kunnen zijn. Drie mensen pakten in  rap tempo dingen uit, zetten dat op tafels, op de grond, nou ja, als het maar horizontaal was dus en ik (in mijn eentje, iemand moest dringend werken) zette het in kastjes. Soms in het juiste kastje, maar meestal mikte ik het op goed geluk zo half ergens in. Op enig moment riep ik ‘stop de tijd!’ stuurde iedereen naar huis, hinkstapte over de spullen naar de boekenkast en zette er een geel boek in.

Einde.

Hello Kitty is goed in bed

photo1-16Laatst tweette ik het volgende: ‘Die uren tussen 16.30 en 19.00, die mogen afgeschaft hoor. Dat gejánk.’ Alle drie de kinderen waren vervelend. De jongste van 3,5 huilde alleen maar, de middelste vroeg elke seconde wanneer ze haar fruit eindelijk kreeg (de appel in kleine stukjes en geen banaan hè, dat weet je toch mam) en de oudste was niet geheel zelfstandig zijn judopak aan het aantrekken omdat we over 10 minuten weg moesten, maar lekker aan het computeren.

Ik zal niet de discussie oprakelen waarom je wel of geen kinderen moet NEMEN en over de gevolgen van de keuze – ja die ja die JA – want dat moet iedereen lekker zelf weten. Ik kan wel de voor mij vijf voornaamste redenen opnoemen die mij bevestigen dat we er goed aan deden om te gaan voor één, twee en zelfs drie kinderen.

Kinderen & vijf redenen waarom het zo mooi is

1. Kinderen & grapjes. Kinderen zijn extreem grappig en humor ontspant! Toen dochter L. (5) laatst een kadootje openmaakte en Hello Kitty aantrof, riep ze: ‘Oh Hello Kitty, die is heel goed in bed!’ Dat het Justin Bieber is en niet Justin Beaver, dat de rugbyspeler die ‘Beast’ genoemd wordt, geen ‘Beef’ heet en een joggingbroek geen ‘Johny broek’ is? Ik verzwijg het zo lang mogelijk en blijf intussen onder tafel schuiven van het lachen.

2. Kinderen & liefde zijn onvoorwaardelijk en onlosmakelijk met elkaar verbonden. Die armpjes om je nek als ze ‘s ochtends hun warme lijfjes tegen je aandrukken is allemachtig prachtig. De ‘I love you’s’ zijn spontaan en oprecht en een lekker toetje, een ochtendwandeling, vaak niks bijzonders is voor zo’n spontane uiting genoeg. Is juíst genoeg zou ik willen toevoegen.

3. Kinderen & dat jezelf onbelangrijk bent. ‘Eva? Oh ben jíj de moeder van Bobbie en Lucie en Boris?’ Als je zwanger bent, gaat het nog over jou en je mooie buik en je kwaaltjes en hoe geweldig je er toch uitziet! Zodra de kinderen uit je buik zijn, gaat het over hen. Echte problemen zijn vanaf datzelfde moment de problemen van de kinderen. Als zij maar happy en gezond zijn. Toen de jongste in Amerika naar een nieuwe school ging en daar in drie dagen afgleed tot een zielig hoopje mens met rode eczeemoogjes, was er níks in mij dat dacht aan mij en mijn tijd. Ze moest daar weg, of we nou wel of geen nieuwe school zouden vinden.

4. Kinderen & tijd. Tijd is schaars, tijd als je kinderen hebt is schaarser. Je gaat automatisch bewuster met die tijd om. Grote kans dat je plotseling op zoek gaat naar werk dat je echt drijft, misschien wel een carrièreswitch maakt. Het geldt ook voor mensen die energie vreten, die veeg je in een beweging aan de kant. Voorwaarts! Je hackt je leven met een doel en dat doel is zoveel mogelijk tijd met die kleine mensen doorbrengen.

5. Kinderen & het hier en nu. Kinderen leven enkel in het hier en nu en je gaat er vanzelf in mee. Het kind in jezelf wordt wakker, je kunt ongegeneerd van glijbanen roetsjen, knutselen (of rollerskaten of verstoppertje spelen) en het Jeugdjournaal kijken (en daardoor prima meepraten met de andere volwassenen). Regelmatig sta ik stil bij dingen die ik al lang uit het oog verloren was. We verwonderen ons over wolken, schapen en hoe zacht kleine hondjes eigenlijk zijn. We leven in het moment en dat is goed. Sterker nog, ik zou dat best wat vaker kunnen doen.

Dit stukje verscheen eerder op oudersonderling.nl

Selfie Tree

photo1-18Yesterday evening I made the most beautiful run. That light, those trees with little flowers & it was just perfect. So I decided to take a picture of this beautiful blossoming tree. Then I started thinking about what I was actually doing?! Well, honestly, I thought of lying on my back to take a picture, but I considered  that to be too embarrassing. I sat down instead and photographed the whole experience. The tree, the spectators who must have thought that I’m crazy (true that) and me.
That’s it.

Organic Manic Monday

 

flowers

Monday will be Organic Manic Monday from now on. I’m trying to live a more organically driven life and you will part of it ;) I will share my ideas and thoughts and the hidden organic gems in Northwest Arkansas I will discover.

Fayetteville Farmers Market

Last Saturday we visited the Fayetteville Farmers Market on the square for the first time. It was such a great experience. Loads of farmers with tulips, daffodils and veggies. The music was fabulous as well; there were people singing, little bands performing, the atmosphere was impressive. The espresso was not the best, but we’re real espresso drinking people and those dogs… So many dogs, it looked like dog celebration day and my kids are not too fond of them. So that made our visit somewhat shorter than expected.

Would I recommend a visit?

Overall it definitely was a worthwhile visit. We bought lots of things – look at the flowers in that vase, lovely composition isn’t it – and I will definitely go again. I might go alone though to be able to wander around without kids.

About the Market

Since 1973, the market has offered the finest in locally produced vegetables, fruits, flowers, plants, meats, baked goods, honey, eggs, jams, juried crafts, and fine art from the four-county area. Open Tuesday, Thursday (7 a.m. – 1 p.m.) and Saturday (7 a.m. – 2 p.m.) around the Historic Fayetteville Square, each market day is a feast for the eyes, ears and palate. Known as the “Crown Jewel of Fayetteville,”

farmers market

36 in a Leopard-Mix

images-8Today is all about prints. Combining prints is not scary, combining prints is great! I must admit that I keep on saying that I’m wearing tiger, but I actually never do. I guess a tiger print is just top of mind when you think of prints.

I heart Leopard

I looked it up and my favorite is a Leopard printed stuff. Just to inform you I also added a tiger print, it has this Wilmaaa (Flinstones) touch to it and you don’t want that. You see, very informative blogpost this one :)
Today’s outfit is called I Heart Leopard. Take a close look, see it, clever right? An Adidas ‘Neon’ shirt with a heart. A Cos skirt an H&M legging and Adidas shoes. Did I already mention my Adidas addiction? I’m hooked, especially the Originals line is amazing.

Have a good weekend!

 

photo1-15

In de prak

photo1-9Een typisch Nederlands gerecht, lastig. Ik dacht er even over na en riep vervolgens enthousiast: ‘In Nederland eten we stamppot!’ Aan de ene kant kon die hele stamppot me gestolen worden, aan de andere kant zat de examinator. Ik zou nog een mening over Formule 1 ontwikkelen als het zo uitkwam, álles voor het befaamde roze papiertje (dat in Arkansas een blauw kaartje is met een foto die ter plekke genomen wordt en dat is best even schrikken zonder mascara, alhoewel ik me laatst  ietsje pietsje teveel fatsoeneerde en nogal oranje afstak bij het ‘naturelle’ kappersmeisje, maar dat terzijde).

Mijn theorie-examen had ik diezelfde ochtend in een keer gehaald. Ik was godsakkes net zo zenuwachtig als toen ik 18 was. Oké dan, 29. Ik zei dat ook tegen de examinator, net als ongeveer een miljoen andere dingen, ik ratel maar door als ik zenuwachtig ben. Van diezelfde zenuwen wist ik ook niet waar het grote licht zat (van de auto, ik zat achter het stuur – ha ha ha, grapje tussendoor). Maar ik zei dat het in Nederlandse auto’s totaal anders is – geen idéé hoor – en dat ik in Zuid-Afrika aan de andere kant van de weg reed, om maar aan te geven dat ik voor het overige wel van alle markten thuis ben op autorij-gebied.

Tijdens de rit meldde ik steeds vrij luid hoe hard ik volgens de verkeersborden mocht rijden zodat hij ook wist dat ik dat zag, draaide mijn lichaam als een slangenmens om dode hoeken te tackelen en daar weer tussendoor somde ik op hoe je stamppot eigenlijk maakt. De examinator vond het wel aantrekkelijk klinken, geprakte aardappels en groente met jus en worst. Sterker nog, hij was bezig met een cursus Duits en toen hadden we het even over worst en Duitsland. Ik vroeg me ook hardop af waarom hij Duits studeerde en precies hetzelfde had hij aan zijn vrouw gevraagd! Zaten we alweer op een lijn.

Het geheel lardeerde ik met wetenswaardigheden, zoals het gegeven dat Nederland naast Duitsland ligt (nee, meen je dat nou, wat een toeval!) en diverse grapjes. De examinator moest daar ook om lachen, maar misschien was het overmacht; dat hij eigenlijk niet wilde lachen, maar dat hij niet kon stoppen door die constante woordenstroom van mijn kant, of het was medelijden. Met man J. die met mij opgescheept zit (en overigens zijn theorie in TWEE keer haalde). En dat laatste wilde ik aanvankelijk helemaal niet zeggen, maar ja het sluit zo lekker af.

No pussy

photo1-12Okay. I’m 36 and I can’t wear everything I like anymore. I do have my own style though and I will share my thoughts on age appropriate clothes with you from now on. Sometimes new things, but also the proven oldies.

So, I ordered this jumpsuit at Asos. It took forever because it was sent to a completely different State. There were no UPS at all at this time, only DOWNS. Oh how I hated my parcel delivering friends.

Jumpsuit Lavish Alice

Three weeks later I received my parcel with – among other things – a great Lavish Alice jumpsuit. I tried it on and I noticed that I’m too tall for the garment as the cats are annoying my private parts ladies (and gentlemen). The print though is awesome and so I decided to cut it in half. Don’t try this at home, or actually, do that! Just please use a good pair of scissors that are made to cut fabric.  The result is amazing! Wear it with high tiger heals and a simple black or white shirt. Or yellow! A bright yellow would actually look cool and summery.

 

 

Skinny me mine

photo1-10

It’s three months ago and summer in South Africa. We’re still living there, but we’re about to move to the United States as well. It’s hectic, Christmas is coming up, the kids are having holidays, we have to say goodbye to dear friends & a wonderful country AND there are last things to buy.

Skinny Laminx

Skinny Laminx, or Heather Moore, is a South African designer. She’s great, she has a bit of a Scandinavian touch to her work which I find natural and unique and still easy to combine. She puts simple things together in a delicate way, I just love it. Well anyway, in the midst of hectic last-minute shopping I decide that we NEED a chair upholstered with her Flower Fields printed fabric. We already have the (fake Eames) chair, we ‘just’ need some fabric AND an ‘upholstery guy’.

Skinny team 

Luckily Heather has a fantastic team and Astrid is kind enough to assist me and send me the fabric immediately. Luckily I have a great team as well, that will do anything as soon as the pressure is high enough and so husband J. finds the best ‘upholstery guy’.

Three months and a container later

We’re three months later…. This week our container arrived and apart from unpacking stress, the chair feels like a present. It goes so nice with the painting of Makiwa Mutomba and I will not only carry Africa with me in my heart, but I can sit in it whenever I want ;) So I posted this picture on Instagram and tagged Heather. And then this happened. Slight difference in likes, but hey, look at how my pic suddenly got famous :) The power of social media!

photo2-4 photo1-14
For the lucky birds still in Africa, don’t hesitate & for others; there’s different selling points throughout the world, just check the links and websites.

 The pic is on  the Skinny Laminx website as well, can’t say I’m not proud :)

Gezocht

photo1-8Eerder merkte ik op dat huizen de neiging hebben vrij snel smerig te worden. Je hoeft er weinig voor te doen – erin leven is genoeg – alhoewel drie kinderen het proces aanzienlijk versnellen. We huurden iemand in. Schoonmakers komen in Amerika graag met z’n tweeën en op een goede dag stond er een Mexicaans stel op de stoep. Zij sprak Engels, hij stond zwijgend naast haar met zes keukenrollen onder zijn ene en een stofzuiger onder zijn andere arm geklemd.

We hadden een prijs afgesproken van 90 dollar. Wááát? Ja joh. Ik heb er eerst drie weken over nagedacht, maar daar werd het bedrag niet lager en het huis wel viezer van. De Mexicanen waren vrij snel klaar, vonden ze zelf. Ze moesten bovendien hun zoon ophalen van school en eigenlijk woonden we best ver weg en of ze niet om de week konden komen? Dan was het 140 dollar, 70 dollar per week dus maar, voegde de vrouw in opperste verkoopstaat toe. Of ze dan ook langer bleven hing ervan af, maar ze dacht van niet.

De dame die vervolgens kwam vond het hier afschuwelijk, maar écht afschuwelijk. Californië was beter, eigenlijk was het overal beter, vond ik ook niet? En toen waren daar E. (vrouw) en M. (man). Zij is 60, studeert, heeft een katten- en hondenopvang (of we een hondje willen, oh, een kat dan?) een dochter van 21 die zwanger is van de tweede en binnenkort gaat trouwen (wil je een foto zien?) en vandaar die knalroze gelnagels (vind je ze niet prachtig?)

Toen ze 10 minuten bezig waren – met onder andere het oprollen van álle handdoeken, net als in de sauna! – kwam M. schuifelend naar beneden. Hij moest me iets vertellen. Soms zou hij alleen komen, maar ik hoefde me geen zorgen te maken, want hij is homo. Hij keek me afwachtend aan. ‘Nou geen probleem, ik zie mensen gewoon als mensen,’ zei ik. Beter werd het van mijn kant niet, dus ik vroeg of hij een relatie had.

M. schudde verdrietig zijn hoofd, na zeven jaar bedacht zijn ex dat hij toch liever met een vrouw was (en gaat er binnenkort mee trouwen ook nog), trok M. bij zijn moeder in (althans, in een caravan in de tuin) en begon met schoonmaken. En hij is kampioen schoonmaken, echt beter dan de gemiddelde vrouw. Als ik nog leuke vrijgezellen mannen kende? Maakt niet uit waar, hij reist overal heen voor de liefde.

Schoonmaker: gevonden! Iemand vrijgezellen mannen in de aanbieding?