Monthly Archives: January 2015

Als ik de wereld was

Een tijdje terug reageerde ik op een tweet over de was en de wereld die wel wat wasverzachter kon gebruiken. Machteld en ik maakten er dit van. We zouden het ooit gaan delen (misschien) en toen was het ineens gedichtendag. Machteld schreef en ik tekende. We gaan dit vaker doen hoor (misschien).
Wereldwas def
(English!
A while ago I responded to a tweet about doing the laundry. I tweeted something about using some extra fabric softener and how wonderful the world would feel and smell. I immediately created an image in my head and Machteld immediately made this poem. It’s about washing the world, gently.)

What if you’re sensitive?

I’m busy writing and drawing something about this little girl. She’s the middle one, she’s the sensitive one. This was the first movie we completely watched in a cinema. Last time we tried we left after five minutes. I recognize her struggles, maybe that makes it so hard to deal with? Who knows, blog up next week!
Weekend suggestion: watch Paddington. It’s sweet, it’s English and their is this amazing tree in a house.

 

The cutest Elvis, ever

We went shopping at Sam’s club. I have to remind myself sometimes that those trolley’s -that I’m not supposed to call trolley’s, because a trolley is a tram, I’d have to call them shopping carts – are extremely big. When you’ve been living in the USA for a year, you get used to the size of things. You also get used to cleaning wipes and anti-germ sprays etc.  The girls are holding a wipe. First they wiped the cart, then they wiped the groceries and after that they wiped their faces.

FullSizeRender

Anyway, we paid, we went outside and Bobbie started ‘Return to Sender’ and turned into, or should I say ‘I tuned into’ the cutest Elvis ever.  I bet it will get you geared up for Blue Monday.  Have a great week!

The cutest Elvis, ever. #bentonville #elvis #returntosender

A video posted by evalebens (@evalebens) on

 

Met de hakken over de sloot (High heels in the air)

We gaan naar Orlando, het is kerstavond en we hebben een half uur vertraging. Dat is heus niet veel hoor, op een mensenleven, maar ben maar eens een half uur extra op een vliegveld. We halen nog een drankje, we lopen met de kinderen heen en weer en we praten over vliegen. ‘Eerst gaat het vliegtuig heel hard rennen en dan gaan we zo poef de lucht in!’ zegt Lucie. Ik denk gelijk aan dametjes op hakjes die het vliegtuig een slinger geven.

Vliegtuig met rennende benen gecropped Dutch

Inmiddels zitten we en rijden naar de vertrekbaan. Ik kijk naar man J. die een gangpad en een kind van me verwijderd zit. ‘Hoe zat het ook alweer met die zuurstofkapjes?’ roep ik boven de grommende motoren uit. ‘Gewoon opzetten!’ roept man J. terug. Goh. Wat weten mannen toch veel hè. Dan rijden we steeds harder en ik hoor de hakjes over het asfalt tikken. We gaan harder EN harder en DAN staan we plots stil en hangen in de veiligheidsriemen. Ik glimlach geruststellend naar de kinderen. Kan ook een paniekerig lachje geweest zijn gelet op de reacties: ‘Mam, wat is er? Er is toch niks ergs?!’

De gezagvoerder heeft het over iets met de motor en iets met oververhitte remmen. Hij zegt ook dat we misschien zo brandweerwagens zullen zien, maar dat zijn puur procedures en niks om ons zorgen over te maken. Ja ja. Ik zoek het zelf wel even op en vind ‘ontploffingsgevaar’ als ik de combinatie: oververhit, wielen en motor intik op mijn telefoon. Man J. vindt tegelijkertijd met dezelfde Google zoekmachine een bericht waarin het woord ontploffing in het geheel niet voorkomt. Typisch. Dan komen de brandweerwagens aangescheurd, waarop Boris een ‘blussen, blussen!’ inzet en ik verontschuldigend in de rondte glimlach.

Zes uur vertraging levert het op. Genoeg tijd voor verstoppertje,  het inwisselen van 16 dollar aan bonnen voor chocola en chips – want er is niks anders nee – en contact met een Nederlandse piloot die zegt dat het wel meevalt en goed komt (en dat het model vliegtuig best oké is, voor een 30 jaar oud bakkie dan, ha ha). Een dag later zegt hij overigens dat het best een hele spannende manoeuvre was die hij graag eens in het echt zou willen uitvoeren.

Met Lucie heb ik het later over de gestruikelde beentjes, geschaafde knietjes en de gebroken hakjes van de dames die het vliegtuig aanrenden. (Ze kijkt me verstoord aan, ze heeft geen idee waar ik het over heb).

English!

(We were going to Orlando by plane and we were half an hour delayed. Half an hour is not a huge amount of time if you spend it anywhere else than at an airport. We bought another drink, we walked around and we talked about flying. ‘First the plane runs really fast and then it goes up in the air just like that!’ said Lucie.

The ‘just like that’ was not completely true. When we were about to take off, the plane suddenly stopped when we were already driving really fast (imagine those ladies running on their high heels). The pilot said it had something to do with a broken engine and overheated tires. We could see some fire trucks, but that was all procedure. We shouldn’t be worried AT ALL.
Yeah right.
I googled it. You should never do that. Google gave me: ‘high risk of explosion’. I still smiled and stuff, but the kids asked me if something was wrong, so I guess the smile wasn’t too convincing.

And that’s how the bearable half an hour became a six hour delay. We got to play hide and seek at the tiniest airport in the universe, we (okay, I) ate too much chocolate and we told each other that ‘it could only get better from now on’. It was true. 

Oh and the ladies with the high heals came out alright; broken heels, tiny injuries on their knees, but fine. In case you were wondering.)

Vliegtuig met rennende benen gecropped English

2014 en het Leven! (Life in 2014!)

Leven & familie
In 2014 verhuisden we van Zuid-Afrika naar de USA. De kinderen gingen naar nieuwe scholen en zij en wij maakten nieuwe vrienden. We leerden Amerika kennen en Bentonville in het bijzonder. We genoten na Afrika van de vrijheid om te gaan en staan waar we willen en we ontdekten dat het leven leven met grotere kinderen zo anders is. En oh ja, we ontdekten ook dat we andere Nederlanders soms best missen.

photo-24-03-14-15-10-46

We beleefden veel sneeuw (mooi, voor even, tot je ontdekt dat scholen sluiten) en kou. In de zomer maakten we een roadtrip en Joost en ik struinden in de herfst door New York. We vierden Halloween (verkleed en alles), Thanksgiving (met een vrij droge kalkoen) en kerst (met boodschappen van de benzinepomp, waarover meer in een blog) in Orlando. Het was een avontuurlijk jaar!

Leven & werk
Ik ontdekte dat ik schrijven en tekenen leuk vind. Ik worstelde omdat tekenen nieuw is en iets nieuws maakt je vreselijk kwetsbaar. Ik worstelde met Photoshop en ik worstelde met een eigen stijl. Door het tekenen veranderde vervolgens ook mijn schrijfstijl; wat een gedoe! Ik startte Rootines en maakte een nieuwe website en paste deze vervolgens weer helemaal zelf aan (oh ja hoor, de uitgeprinte instructies – en de rest – vlogen soms door de kamer, het huis zo je wil). Dat ik dit helemaal zelf deed maakt me wel trots enzo. Je kunt altijd vragen aan Joost hoe hij dit ervaren heeft, oi.

IMG_6570 IMG_6569

 

 

 

 

 

 

 

In 2014 werkte ik met Anne aan Cowgirlzzz, tikte ik blogs voor 42bis (en deed daar dingen achter de schermen), Urbanchicks, Oudersonderling, een gastcolumn voor Magontheblog etc. etc. Het was het jaar waarin ik meer dan ooit schreef in opdracht. Soms ruilde ik mijn werk tegen ander werk, soms kreeg ik ervoor betaald. Soms werkte ik samen en ik merkte dat samenwerken tot zulke waanzinnige creaties kan leiden – zoals een kaartje en een gedichtje en allemaal zo mooi dat 2015…. (iets met een boek).
Dat mijn Rootines in een blad (Peekaboo) staan is zo gaaf en dat ik een column mag schrijven én illustreren in een blad (Dutch the Magazine) is ook al zo gaaf!

Feit is dat ik het allemaal nooit had gedurfd als mijn stukjes niet werden gedeeld en geliked en als ik geen proefkonijnen had mogen interviewen. Ik ben behoorlijk dankbaar voor de kans om te leren en jullie support in welke vorm dan ook. Liefde!

2015 wordt bruisend. Soms zullen de belletjes knappen en dat geeft niet. Go get them :)

In English!

(Life & Family
2014 was the year we moved from South Africa to the USA. The children attended new schools and we all made new friends. We got to know the USA and especially Bentonville. We loved our new ‘freedom of movement’ after having lived in Africa for three years. We discovered that life is so much different when the youngest is 4 and we discovered that life without any other Dutchies is not always easy.

We experienced lots of snow and very cold weather. We made a roadtrip over the Summer Holidays and Joost and I got to wander through NYC in the fall. We celebrated Halloween (dressed up and everything) Thanksgiving (with a rather dry Turkey) and Christmas (with groceries from the nearest gas station – I will explain why in a blog soon) in Orlando. This definitely was an adventurous year!

Life & Work
I discovered that I love to write ánd I started illustrating my work. I struggled because drawing is new and new things make you vulnerable. I struggled with Photoshop and I struggled  developing skills and an own style. I discovered that because of my illustrations, or attempts or whatever, my writing style changed. Gosh, my world flipped upside down! I started Rootines, created a new website and recently changed it again. This time I did everything myself which did NOT happen overnight and NOT without nervous breakdowns. But in the end it made me super proud, so I guess things happen for a reason (ask Joost’s opinion about this if you like, oi).

I started Cowgirlzzz in the USA, wrote for 42bis, Urbanchicks, Oudersonderling and a guest column for Magontheblog, etc. etc. It was a year in which I wrote more than ever on assignment. Sometimes I traded for stuff, sometimes I traded for money. It’s all new to me and I like it! New collaborations made my year and I for sure hope that it will lead to a big project in 2015 (something with a book). That Rootines are featured in an actual magazine (Peekaboo) is beyond cool and that I got the chance to write and illustrate for Dutch the Magazine is beyond cool as well.

Fact is that I wouldn’t have dared to do or even think of doing these things if it wasn’t for your continuous support. I love the likes, I love the trial and error interviews, the editing and the feedback you gave and give me. I’m very grateful for this learning experience! Thank you sooo much :)

2015 will for sure be magical. Own it! )

IMG_6571