Category Archives: Uncategorized

Infographic – uncombable hair

A few weeks ago I started a drawing course at the Sketchbookschool (which is SO cool and inspiring and I’m learning a LOT). Of course I’m using a lot of my own sources of inspiration in this course. Last week I had to make an infographic and what subject better to use than my own ‘uncombable haired girls’? This is the result. Question is, does it provide enough information about uncombable hair? Do let me know!

Infographic Uncombable Hair

Uncombable hair infographic

Zinkend Schip

We verhuisden naar Nederland en de spullen verhuisden mee. Niet in hetzelfde tempo en ook niet op het beloofde tempo, want de boot verkeerde in zwaar weer. Nee, niet zo zwaar dat hij zou zinken. En nee, een omweg was niet aan de orde. De mevrouw van het verhuisbedrijf vond het niet grappig dat ik me met de logistiek bemoeide. Het was ook eigenlijk geen grap, ik vroeg me serieus af of ik iets zou missen als het schip daadwerkelijk van de radar zou verdwijnen.

Na zes weken in een tijdelijke accomodatie en anderhalve week kamperen in ons eigen oude huis, brak dan toch ‘de week van de spullen’ aan. De verhuizers zouden op dinsdag komen en terwijl ik op maandag achter mijn computer zat, zag ik plots een rood verhuiswagentje de straat inrijden. De bus stopte voor mijn huis en er stapten twee mannen uit. Ik racete naar beneden, trok de deur open en piepte: ‘Uhhh, jullie komen toch zeker morgen!?’ Veranderingen, ik kan er maar ‘zo zo’ mee omgaan. Wat bleek, ze waren in de buurt en kwamen alleen even polshoogte nemen.

Het waren twee mannen op leeftijd. De een had alvast een wondje op zijn hoofd. Doos erop gekregen misschien. De ander had haar tot halverwege zijn middel. Ik had daar verder geen uitgesproken mening over, al leek het me wel lastig sjouwen. Ze vroegen dingen zoals waar ze het beste konden parkeren. Ik dacht daar hardop over mee (misschien kunnen jullie daar gaan staan, of daar?) terwijl, rijden met een zeecontainer leek me al een opgave, laat staan een vrachtwagen met daaróp een zeecontainer parkeren in een vrij smal straatje.

De volgende dag waren ze met zes mannen. Ik serveerde koffie en sjouwde ook dozen zodat het niet leek alsof ik dat als vrouw niet kon. Ik pakte – als enige – ook dozen uit en het viel me op dat het jarige gevoel waar iedereen het altijd over heeft, uitbleef. Kon komen doordat we in woonoppervlakte gehalveerd waren, of omdat ‘het toch altijd tegenvalt hè’. Ik redeneerde al snel dat we niet perse veel haden gekocht, maar dat we vooral niks hadden weggegooid.

Iets van paniek maakte zich van me meester: ‘Oh sjezus, hebben we dit OOK bewaard en DIT?’ en dan vouwde ik de doos heel snel dicht. Het was geen houdbare situatie natuurlijk, dat begreep ik ook wel. Iemand moest dit oplossen en ik wist niet wie en ergens was het dus wel fijn geweest als dat schip gewoon eventjes was gezonken.

flamingo verhuizing021 copy

I fell in Love

This is a fairy tale.
It’s about a prince and a princess.
Okay, it’s about a turtle and me.
I drove past Sunshine Glass, a shop in our tiny town that I’ve been meaning to go to for a long time. Today, was the day. I walked into a Walhalla; old doors, skulls (of animals), the most beautiful glass work, lampshades and well, a turtle.
I instantly fell in love with this guy.

Adrian – one of the owners of Sunshine Glass – introduced me to this turtle with a history. Adrian’s dad would share the story, one day. Adrian could already tell me that the turtle had travelled all the way from somewhere in the world – maybe India – to California to Arkansas.

Bottom and top were made of one solid piece of wood. I love wood carvings made out of one piece of wood. This turtle was made so beautiful that it looked real. He looked me in the eyes and he clearly wanted to come home with me. And so it happened that for the first time in my life I brought a guy home I had just met and I paid for him too!

And they lived happily ever after.

Well, they lived happily ever after UNTIL the children came home from school.
They saw the turtle and I had to protect it from being held up in the air, carried around like a baby and being used to sit on.
‘Happily ever after’ should be changed into ‘happily ever after until…’

Anyway, go to Sunshine Glass and fall in love too.

 Oh and this is what happened to my new love:

IMG_7706IMG_7707IMG_7708IMG_7701

 

Skiing & why you shouldn’t speed

We went skiing in the middle of (nowhere in) the United States. It’s all possible in Weston Missouri (Snow Creek). There was fake snow, a few slopes and 18 degrees (Celcius). We went with a crazy bunch of people, there was beer and loads of laughs. The teachers were great too; Boris learned how to board and the girls know how to make a pizza. In the meanwhile I learned why you shouldn’t speed.

There’s a little town you will have to drive through to get to Snow Creek. You may only drive 35 miles an hour there. That’s not fast and the signs are somewhat hidden. In that town lives a man. I’m not sure if he’s the only person living in the town, it wouldn’t surprise me; he’s Ebenezer Scrooge before he’s visited by the ghosts. He’s very curious, he sticks his head through your window (once opened, he’s not that curious) and wants to know where you live and where you’re from and what brought you there. He’s not tall, not short, you will tell by the flashing lights of his car that it’s him. What I’m trying to say is: don’t speed. If you do, you will meet the most unfriendly policeman in the universe too!

Anyway, do go & speed it up on your ski’s only.

 

 

Bij de konijnen af

vosjeIk kreeg het vestje met de vosjes niet uit mijn hoofd. Het was een crèmekleurig vestje met bruine vosjes. Ze renden elegant rond. Het vestje hing in een winkel. Het was nog van niemand, ik had het kunnen zo kopen, maar het was duur. Los daarvan werd ik geschaduwd door twee kleine meisjes die door de winkel renden, onder rekken doorkropen en rondhupten als wilde konijnen. Zo’n vos kwam goed van pas.

De volgende dag werd ik vestloos wakker. Ik deed dingen. Ik tekende bijvoorbeeld iets en dat belandde in de prullenbak. Ik schreef iets en dat deletete (ja, je schrijft dat zo) ik weer. Tot zover week het in niks af van een normale dag. Met dat verschil dat het allemaal niet gaf, want er was altijd nog dat vestje. Het paste leuk bij dat ene rokje. En ook bij die ene broek. En misschien moest ik het maar gewoon doen?

Ik ging sporten, ik zou het vest van me afsporten. Kickboxen en ik liggen elkaar Als een razende sloeg ik in op een zak en het vestje van me af. Plotseling stond de juf achter me en tikte op mijn schouder.
‘Wahaaa!!’ riep ik geschrokken.
De juf moest eerst lachen en zei toen: ‘Okay Eva, nu even serieus, het ziet eruit alsof je met een konijn aan het vechten bent.’ Ze sloeg met haar handen zo’n beetje slap in de lucht om haar worden kracht bij te zetten. Het zag er inderdaad niet uit.
Maar, het gaf niet! Het was een teken. Al die konijnen, ik had dringend een vosje nodig.

Ik reed naar huis en op voor mij onverklaarbare wijze reed ik mijn huis(je) voorbij en koerste af op de winkel. Het was efficiënter om het vestje te kopen dan er de hele dag over na te denken. Mijn onbewuste heeft het soms voor het zeggen. Ik hoopte op een andere verkoopster. Geen idee, dat is nu eenmaal hoe ik denk. Ik liep de winkel binnen – bekeek voor de vorm wat hebbendingetjes – en liep naar het rek met het vestje.

Ik rommelde tussen de kleding en ik vond het vestje! Het was zwart, gestreept en de elegante vosjes waren veranderd in vossenhoofdjes. Dit was echt een heel stom vestje. En zo liep het verhaal dus niet goed af. Je verwacht het niet. Zeker niet in een land als Amerika.

No pussy

photo1-12Okay. I’m 36 and I can’t wear everything I like anymore. I do have my own style though and I will share my thoughts on age appropriate clothes with you from now on. Sometimes new things, but also the proven oldies.

So, I ordered this jumpsuit at Asos. It took forever because it was sent to a completely different State. There were no UPS at all at this time, only DOWNS. Oh how I hated my parcel delivering friends.

Jumpsuit Lavish Alice

Three weeks later I received my parcel with – among other things – a great Lavish Alice jumpsuit. I tried it on and I noticed that I’m too tall for the garment as the cats are annoying my private parts ladies (and gentlemen). The print though is awesome and so I decided to cut it in half. Don’t try this at home, or actually, do that! Just please use a good pair of scissors that are made to cut fabric.  The result is amazing! Wear it with high tiger heals and a simple black or white shirt. Or yellow! A bright yellow would actually look cool and summery.

 

 

Living out of the box

photo1-5Sitting on a plane, all five of us are as ready as we can be for a new expat adventure. We’ve just checked in seven suitcases and three boxes. Everything that’s really important like shoes, clothes, some cutlery and a couple of pans –  husband J. even got to choose some things too – and they all apparently fit into those ten pieces of luggage. Why do you need a 40-foot container when you can survive more than three months with just this, I wonder.

A new Expat adventure

Ah well, a 10-hour day flight with three kids doesn’t leave too much time to lean back and reflect. When we depart the youngest pees on the floor, I knock over my coffee, which I continuously forget and thus step into with the only pair of socks I’ve brought. The kids won’t sleep and after landing the plane taxies exactly long enough for my eldest daughter to vomit. She is the only one we didn’t bring spare clothes for, because she never spills anything. Upon arrival the time difference kicks in. It’s suppertime; people are eating whoppers, socializing and busy as bees, whereas for us it is 2 am. When we learn that the connecting flight to our final destination is delayed, I just want to cry.

WHY do we move?

Why are we doing this? Once upon a time we left the Netherlands for a splendid job opportunity in South Africa. We lived there for three years and now have just left to move to the USA for – you’ve got it – another fabulous job opportunity. Being in the midst of momentary post-arrival misery I can’t think of any good reason for ME to move though.

So why on earth would you become the partner of an expat? Well, there are a few reasons and I would like to share my ‘top five’ with you.

Five reasons to become the partner of an expat

1. Ever wanted to make a career switch? Now is the time. Discover what you really like to do, what you’re really good at and just go for it. It’s a bumpy road and you have to be disciplined and stay focused. BUT, if you find out what makes you really happy, you can be exactly that anywhere.

2. The periodic shifts in location mark significant periods in time with your partner and family. Going through life-changing events (such as moving, good-byes, finding new schools and making new friends) brings you close together and makes you stronger than ever.

3. You can explore countries thoroughly. Living in a country is a totally different experience from simply visiting it. You will discover places only locals know of and get a chance to integrate with people of other cultural backgrounds, with different customs and habits, all of which is eye-opening.

4. Being Dutch has always been a perfect excuse to me. ‘Sorry, I’m very direct, it’s because I’m Dutch.’ As an expat, however, that attitude will get you nowhere. With integrating comes adapting. Of course you will still be you, but the new perspectives and insights you gain will definitely change you. And in my experience, that’s been a positive thing.

5. Last but not least: Life’s a journey unless you make it an adventure. The same goes for the expat life. You can sit back, and only look, or you can make the most of it by really, truly integrating and exploring your new life.

Out the Box

Being an expat means you effectively live out of a box for several months almost every third year. The possibility of truly living the ‘out of the box life’ makes it an adventure. You will have the opportunity to discover what you really like to do, make new friends, integrate and explore. Do that and it will be life-changing. Really.

This was a Guest Blog for Magontheblog.com on March 25th

Kiezen is verliezen

kiezenAls ik wil dat mijn dochter niet weer die afschuwelijke broek aandoet die ik in een vlaag van verstandsverbijstering voor haar kocht, leg ik haar een keuze voor. Uit twee dingen. Ik laat haar een hele mooie outfit zien en een lelijk t-shirt met de gewilde broek. Hetzelfde geldt voor eten; groente, of een minder lekkere groente? Het zijn basisregels, simpel en doeltreffend. Bij sommige grote mensen werkt het ook. Zo makkelijk.

Als ouder maak je fouten. Als ze wel die afschuwelijke broek aandoet, word ik soms boos. Dan zeg ik dingen als: ‘Als jij dat aandoet, dan zwaait er wat!’ Of: ‘Pas maar op, je krijgt geen toetje/ je mag geen,’ etc. Het zijn loze dreigementen. Je jaagt mensen tegen je in het harnas en voor je het weet heb jij het gedaan. Het is een domme reactie (en je leert het snel af).

Sinds kort woon ik in Amerika. Nederland? Super grappig landje om eens te bezoeken. Waar ligt het ook alweer? Naast Denemarken toch? Ik leerde dat ik beter kan zeggen dat ik uit ‘the Netherlands’ kom, dan ‘Dutch’ ben. Dutch heeft toch iets klomperigs, iets tulperigs, iets Amsterdams en dus iets: ‘Oh ja, Éeeemsterdem, ik bezocht eens een lange straat met rode lampjes.’

Stel je voor dat ik hier uit zou leggen wat één gemeente is. Of twee. Stel dat ik uit zou leggen dat een halve gare met geblondeerd haar in zo’n gemeente hele domme dingen riep tegen hele domme mensen? En dat iemand anders daar weer heel dom op reageerde? Iedereen zou afhaken en over gaan tot de orde van de dag. Dat zouden meer mensen moeten doen.

Cowgirlzzz: Let us launch

On Wednesday the 31st of July 2013, we officially launched our products at the Kids Emporium in Gateway. We organised the event together with Lyndall, the owner of Kids Emporium. We brought our original Dutch ‘bakfiets’ for some nice pictures, prepared a quizzz about sleeping habits of a newborn and made (ok those were made for us) cakes with our logo.

Nerves? Mmmmyes of course!

Compilatie-5a

We were supposed to start at 10.00 AM. So there we were: husbands, Annes parents and as the press arrived before the celebrities we started questioning whether those celebs really did confirm:
‘They said yes right?’
‘What if they don’t show?’
‘What if there’s only press and no one to write about, hihihi’ (nervous giggles).
So at 10.25 Eva’s husband Joost kicked off and apparently that was a sign; they all showed!

Who are those famous South African girlzzz?

So, who are those famous people in the pictures taken by our star photographer and good friend Femke Heuschele? We all know them quite well by now, but Dutch people might not. So here we go (click the links): Leleti Khumalo, Ku Mwatarira and Julia James. Then there were two ladies who already mentioned they wouldn’t make it, but you can of course look them up anyway: Lucie Hirsch and Linca Steijn and and you might not know Lyndall and her staff (going round round with cakes).

Proud

If someone would have told us last year that we might be selling in shops in less than a year, we would have laughed out loud. At this moment we are simply extremely proud of our launch and now let us sell ;)

Read more on cowgirlzzz.com