Met de hakken over de sloot (High heels in the air)

We gaan naar Orlando, het is kerstavond en we hebben een half uur vertraging. Dat is heus niet veel hoor, op een mensenleven, maar ben maar eens een half uur extra op een vliegveld. We halen nog een drankje, we lopen met de kinderen heen en weer en we praten over vliegen. ‘Eerst gaat het vliegtuig heel hard rennen en dan gaan we zo poef de lucht in!’ zegt Lucie. Ik denk gelijk aan dametjes op hakjes die het vliegtuig een slinger geven.

Vliegtuig met rennende benen gecropped Dutch

Inmiddels zitten we en rijden naar de vertrekbaan. Ik kijk naar man J. die een gangpad en een kind van me verwijderd zit. ‘Hoe zat het ook alweer met die zuurstofkapjes?’ roep ik boven de grommende motoren uit. ‘Gewoon opzetten!’ roept man J. terug. Goh. Wat weten mannen toch veel hè. Dan rijden we steeds harder en ik hoor de hakjes over het asfalt tikken. We gaan harder EN harder en DAN staan we plots stil en hangen in de veiligheidsriemen. Ik glimlach geruststellend naar de kinderen. Kan ook een paniekerig lachje geweest zijn gelet op de reacties: ‘Mam, wat is er? Er is toch niks ergs?!’

De gezagvoerder heeft het over iets met de motor en iets met oververhitte remmen. Hij zegt ook dat we misschien zo brandweerwagens zullen zien, maar dat zijn puur procedures en niks om ons zorgen over te maken. Ja ja. Ik zoek het zelf wel even op en vind ‘ontploffingsgevaar’ als ik de combinatie: oververhit, wielen en motor intik op mijn telefoon. Man J. vindt tegelijkertijd met dezelfde Google zoekmachine een bericht waarin het woord ontploffing in het geheel niet voorkomt. Typisch. Dan komen de brandweerwagens aangescheurd, waarop Boris een ‘blussen, blussen!’ inzet en ik verontschuldigend in de rondte glimlach.

Zes uur vertraging levert het op. Genoeg tijd voor verstoppertje,  het inwisselen van 16 dollar aan bonnen voor chocola en chips – want er is niks anders nee – en contact met een Nederlandse piloot die zegt dat het wel meevalt en goed komt (en dat het model vliegtuig best oké is, voor een 30 jaar oud bakkie dan, ha ha). Een dag later zegt hij overigens dat het best een hele spannende manoeuvre was die hij graag eens in het echt zou willen uitvoeren.

Met Lucie heb ik het later over de gestruikelde beentjes, geschaafde knietjes en de gebroken hakjes van de dames die het vliegtuig aanrenden. (Ze kijkt me verstoord aan, ze heeft geen idee waar ik het over heb).

English!

(We were going to Orlando by plane and we were half an hour delayed. Half an hour is not a huge amount of time if you spend it anywhere else than at an airport. We bought another drink, we walked around and we talked about flying. ‘First the plane runs really fast and then it goes up in the air just like that!’ said Lucie.

The ‘just like that’ was not completely true. When we were about to take off, the plane suddenly stopped when we were already driving really fast (imagine those ladies running on their high heels). The pilot said it had something to do with a broken engine and overheated tires. We could see some fire trucks, but that was all procedure. We shouldn’t be worried AT ALL.
Yeah right.
I googled it. You should never do that. Google gave me: ‘high risk of explosion’. I still smiled and stuff, but the kids asked me if something was wrong, so I guess the smile wasn’t too convincing.

And that’s how the bearable half an hour became a six hour delay. We got to play hide and seek at the tiniest airport in the universe, we (okay, I) ate too much chocolate and we told each other that ‘it could only get better from now on’. It was true. 

Oh and the ladies with the high heals came out alright; broken heels, tiny injuries on their knees, but fine. In case you were wondering.)

Vliegtuig met rennende benen gecropped English

Comments

comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *