Sprekend Afval

Voor de zomer maakten Rachel en ik een boek over het scheiden van afval voor haar opleiding aan de fotovakschool. We interviewden en fotografeerden wegbrengers van afval bij ondergrondse containers en een aantal medewerkers van lokale afvalverwijderaar Avalex. Zij waren enthousiast over onze werkwijze en vroegen ons of we iets soortgelijks wilden doen voor de zes gemeenten waar zij afval ophalen.

Waaaaat? Natuurlijk, graag zelfs!

Want ik ben dol op scheiden

Okay, ik zal heel eerlijk zijn. Pas tijdens het maken van ‘Wie Scheidt, die Blijft’ ben ik ook afval gaan scheiden. Nee, dat deed ik daarvoor niet, ik vond het een gedoe. Papier en glas wel hoor, maar de rest? Al die bakjes en vliegjes en het schoonmaken van de groencontainer, jasses. Maar, er is hoop – voor iedereen – want als ik het kan, etc. Het zou ook wel een beetje gek zijn overigens als ik nu nog niet zou scheiden. ‘Wie Scheidt die Blijft’ is immers een inspiratieboek. Goed, reden genoeg voor een deel twee.

Eerlijk duurt het langst

Want scheiden zit nu in ons beider systeem (Rachel is ook gaan scheiden) en we proberen het zo goed mogelijk te doen. Daarom is het extra leuk om te luisteren naar al die mensen die bij de ondergrondse containers hun afval wegbrengen. Het is namelijk zo herkenbaar. Mensen vertellen open en eerlijk hun verhaal, of ze het nou wel of niet goed doen. Hoe dat komt? Omdat afval emotie is, we vinden er allemaal iets van. En misschien ook omdat afval wel persoonlijk, maar niet te persoonlijk is? Omdat het eerder voelt als een maatschappelijk probleem dan als een persoonlijk probleem? Zo lang het een maatschappelijk probleem is, kun je het ook nog soort van wegwuiven want je voelt je niet eindverantwoordelijk (ik spreek uit ervaring).

De emotie spat van het blad

Ongelooflijk fijn vind ik het dat mensen zo open zijn, want het resulteert in persoonlijke gesprekken die weer leiden tot persoonlijke verhalen. Je krijgt een kijkje in het leven van een ander. Dat Rachel ook precies de juiste momenten pakt om een foto te maken, maakt het beeld compleet. Je ziet gelijk hoe Dave in elkaar zit, je kunt je voorstellen hoe Bea scheidt en je ziet de trots van Fabienne die dacht dat scheiden haar nooit zou lukken. De emoties spatten van het (gerecyclede) papier.

Sprekend Afval

Mega, ontzettend trots zijn we op dit boek ‘Sprekend Afval’. En wederom ongelooflijk dankbaar voor de samenwerking met het communicatieteam van Avalex, de redactieslag van Machteld Henzel, het design van ontwerpbureau Snow Donuts en drukkerij vanDeventer voor een tastbaar boek!

En nu?

Ha, wie weet wat er volgt! Rachel en ik hebben elkaar in ieder geval gevonden als ‘partners in crime’ en we hebben de smaak te pakken!

Nb.
1. Foto’s gemaakt tijdens de open dag van Avalex op 23 september, zo leuk!
2. Wil je een exemplaar van ‘Sprekend Afval’ ontvangen om de verhalen te lezen en foto’s te zien? Stuur Rachel of mij een mail!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *